Размер шрифта:     
Гарнитура:GeorgiaVerdanaArial
Цвет фона:      
Режим чтения: F11  |  Добавить закладку: Ctrl+D
Следующая страница: Ctrl+→  |  Предыдущая страница: Ctrl+←
Показать все книги автора/авторов: Evanovich Janet
 

«Po drugie dla forsy», Janet Evanovich

Иллюстрация к книге

Two For The Dough

PrzekЕ‚ad Arlena Sokalska amp; Dariusz Д†wiklak

Alexowi i Peterowi,

ktГіrzy zawsze bardziej kierujД… siД™ wiarД… niЕј zdrowym rozsД…dkiem

i dlatego nigdy nie podeptali niczyich marzeЕ„.

 

RozdziaЕ‚ 1

Wiedziałam, że „Leśnik” jest tuż obok mnie, bo jego kolczyk połyskiwał w blasku księżyca. Pozostałe znaki rozpoznawcze mego partnera, czyli koszulka z krótkim rękawem, lekka kamizelka kuloodporna, gładko zaczesane do tyłu włosy i dziewięciomilimetrowy glock, ginęły w mroku nocy. Nawet odcień jego skóry wydawał się dopasowywać do ciemności, przez co Ricardo Carlos Manoso przypominał kubańsko-amerykanskiego kameleona.

Ja, ze swoimi bЕ‚Д™kitnymi oczyma i mlecznД… karnacjД…, bД™dД…cymi, o dziwo, rezultatem wЕ‚osko-wД™gierskiego pochodzenia, nie byЕ‚am tak przystosowana do wykonywania potajemnych nocnych zadaЕ„ jak mГіj towarzysz.

Październik miał się ku końcowi i w Trenton panowały ostatnie dni pięknej złotej jesieni. Siedzieliśmy z „Leśnikiem” przyczajeni za wielkim krzewem hortensji na rogu ulic Patersona i Wycliffa. Nie podziwialiśmy bynajmniej uroków babiego lata, nie napawaliśmy się też swoim towarzystwem ani niczym innym. Tkwiliśmy tam od trzech godzin, nic więc dziwnego, że zaczęło się to negatywnie odbijać na naszych nastrojach.

Obserwowaliśmy duży drewniany dom przy Patersona 5023, gdyż dostaliśmy cynk, że Kenny Mancuso zamierza odwiedzić swoją dziewczynę, Julię Cenettę. Mancuso był oskarżony o postrzelenie w kolano pracownika stacji benzynowej (dziwnym zbiegiem okoliczności swego dawnego serdecznego przyjaciela). Firma poręczycielska Vincenta Pluma wpłaciła za niego kaucję, dzięki czemu mógł wyjść z aresztu i powrócić na łono praworządnego społeczeństwa. Ale zniknął zaraz po wyjściu na wolność i trzy dni później nie zjawił się na wstępnym przesłuchaniu. Co zrozumiałe, Plum nie był tym uszczęśliwiony.

Lecz skoro ryzykowne decyzje Vincenta Pluma pozwalały mi zarabiać na życie, miałam swoją prywatną opinię na temat zniknięcia Mancusa. Vinnie to mój krewny i zleceniodawca. Pracuję u niego jako łowca nagród, czyli ktoś, kto tropi ukrywających się przestępców i oddaje ich w karzące, choć czasami przykrótkie, ręce sprawiedliwości. Nagroda za sprowadzenie Kenny’ego wynosiła dziesięć procent od sumy jego kaucji opiewającej na pięćdziesiąt tysięcy dolarów. Część tej nagrody zamierzałam oddać „Leśnikowi” za pomoc w ujęciu Mancusa. Resztę przeznaczyłam na spłatę kredytu za samochód.

Na upartego mogłabym zaryzykować twierdzenie, że współpracuję z „Leśnikiem”. On był zawodowcem, prawdziwym numero uno w tej branży, ja zaś mogłam korzystać z jego pomocy tylko dlatego, że uważał mnie za nowicjuszkę. Krótko mówiąc, bez „Leśnika” nie mogłabym nawet marzyć o schwytaniu Mancusa.

– Nic chyba z tego nie wyjdzie – mruknął mój mistrz.

PoniewaЕј to ja przeprowadziЕ‚am wczeЕ›niej rozpoznanie, poczuЕ‚am siД™ jak uczeЕ„ wywoЕ‚any do tablicy.

– Rozmawiałam dziś rano z Julią. Poinformowałam ją, że za pomoc przestępcy grozi jej kara.

– I co, zgodziła się na współpracę?

– Niezupełnie. Zgodziła się dopiero wtedy, kiedy jej powiedziałam, że przed tą strzelaniną na stacji Kennny’ego widywano w towarzystwie Denise Barkolowski.

Odniosłam wrażenie, że „Leśnik” uśmiechnął się w ciemności.

– Z tą Denise to oczywiście lipa?

– Wiadomo.

– Jestem z ciebie dumny, sprytna jesteś.

Wcale nie miałam wyrzutów sumienia z powodu tego kłamstwa. Kenny był ściganym przez prawo łajdakiem, a Julia powinna mierzyć znacznie wyżej.

– Coś mi się jednak zdaje, że nasza Julia dogłębnie przemyślała możliwość zemsty i nakłoniła swego Romea do przełożenia wizyty. Wiesz już, gdzie on się ukrywa?

– Przenosi się z miejsca na miejsce. Nie zostawił jej numeru telefonu. Julia twierdzi, że Kenny stał się teraz bardzo ostrożny.

– Po raz pierwszy złamał prawo?

– Owszem.

– Pewnie przestraszył się groźby oskarżenia o gwałt i postanowił nie wychylać nosa z kryjówki.

Zamilkliśmy, ujrzawszy zbliżającą się furgonetkę. Była to toyota z napędem na cztery koła, nowiutka, jakby dopiero co wyjechała z salonu – ciemna, na próbnych numerach, z dodatkową anteną telefonu komórkowego. Samochód zwolnił koło drewnianego budynku i po chwili skręcił na podjazd domu Julii Cenetty. Kierowca wysiadł i podszedł do drzwi. Stał do nas tyłem, lampa nad gankiem nie dawała zbyt wiele światła.

– Jak myślisz? – zagadnął „Leśnik”. – To Mancuso?

Z tej odległości nie byłam w stanie go rozpoznać. Wzrost i budowa ciała mniej więcej by się zgadzały. Mancuso miał dwadzieścia jeden lat, metr osiemdziesiąt wzrostu, ciemne włosy i ważył osiemdziesiąt pięć kilo. Cztery miesiące temu wyszedł z wojska i był w doskonałej kondycji. Kiedy przyjmowałam zlecenie, dostałam kilka zdjęć Kenny’ego, ale w tych warunkach nie mogłam niczego autorytatywnie stwierdzić.


Еще несколько книг в жанре «Иронический детектив»

Десять медвежат, Наталья Александрова Читать →

Шпионские страсти, Наталья Александрова Читать →

Руки вверх, я ваша тетя!, Наталья Александрова Читать →